پنجمین نمایشگاه بین‌المللی صنایع هوایی و هوانوردی که در جزیره کیش برگزار شد، با حاشیه‌های بسیار همراه بود. روس‌ها و اوکراینی‌ها با اعزام هواپیمای آنتونوف 225 که تنها یک نمونه از آن در دنیا وجود دارد درصد جذب افکار عمومی و مسوولان هوایی کشورمان برای حضور پررونق در بازار جذاب ایران برآمدند که باتوجه به استقبال عجیب بازدیدکنندگان ظاهراً به هدف خود نیز رسیدند. آنتونوف 225 دارای 6 موتور «توربوفن» است و قابلیت حمل 250 تن بار را دارد، حداکثر سرعت این هواپیما 850 کیلومتر در ساعت بوده و امکان مداومت پروازی بیش از 4500 کیلومتر را داراست که این میزان بدون بار به 15400 کیلومتر می‌رسد! آنتونوف 225 بزرگترین و پرقدرت‌ترین هواپیمای جهان است که در ابتدا از آن برای حمل و نقل شاتل‌های فضایی استفاده می‌شده است. از نکات قابل توجه دیگر در این نمایشگاه دفاع وزیر راه و ترابری از هواپیماهای شرقی بود. دکتر حمید بهبهانی گفت: توپولف هواپیمای بسیار خوبی است و در شرایط بد آب و هوایی قابلیت نشست و برخاست دارد، نکته‌ای که ما درباره این هواپیما رعایت نکردیم، جوان‌سازی داخل هواپیما بود که در برخی موارد مسافر با نشستن بر روی صندلی، احساس می‌کرد که دارد سر می‌خورد! وی در همین زمینه به تولید هواپیماهای ایران – 140 اشاره کرد و گفت: اکنون چیزی در حدود 14، 15 مدل از این هواپیما آماده پرواز است و ما تصمیم داریم از آنها در مسیرهای کوتاه پروازی مثل «تهران- زنجان» یا «کیش – شیراز» و... استفاده کنیم. «امیدجوان» در حاشیه این نمایشگاه که امسال با حضور پررنگ مسئولان کشوری و لشکری برگزار شد با دکتر منوچهر منطقی، مدیرعامل سازمان صنایع هوایی ایران به گفت‌وگو پرداخت. این سازمان با شعار «پرواز برای همه با پرنده ایرانی» برنامه‌ریزی گسترده برای تولید هواپیماهای سبک و پهن پیکر دارد، به این گفت‌وگو توجه کنید

سوم اردیبهشت 89 روز قدم گذاشتن نخستین ببرهای «آمور» که به گفته کارشناسان نسل آنها نزدیک به ببر «مازندران» است پس از گذشت 52 سال به ایران بود، این ببرها که توسط یک هواپیمای اختصاص روسی به تهران آمدند قرار بود پس از یک ماه نگهداری در باغ وحش تهران به گفته رییس سازمان حفاظت محیط زیست به پناهگاه حیات وحش میانکاله منتقل شوند، این در حالیست که با نزدیکی به آذرماه هنوز محل جدید آنها آماده نشده است و ببرها همچنان در باغ وحش تهران نگهداری می‌شوند. این دو ببر از منطقه سیبری و قفقاز زنده‌گیری شده‌اند و روس در مقابل آنها دو ماده پلنگ یکساله ایرانی را با هواپیمای اختصاصی به روسیه بردند که آخرین خبرها، حاکیست وضع عمومی و نگهداری این دو پلنگ در منطقه «سوچی» بسیار مساعد است. از سوی دیگر قرار بود حدود چهار هزار هکتار از پناهگاه حیات وحش میانکاله برای نگهداری ببرها، فنس‌کشی شود تا امکان زیست ببرها در آن فراهم گردد. اما به نظر می‌رسد هیچ کدام از این اقدامات هنوز محقق نشده است! گفته می‌شود در صورتی که تعداد این ببرها به حدود 50 تا 60 قلاده برسد، عملاً از انقراض خارج شده‌اند و پس از آن اولین ببر در بیشه و زیستگاه جدید به صورت آزاد رهاسازی خواهد شد. لازم به یادآوری است آخرین ببر ایران در پارک ملی گلستان در سال 1337 شکار شده و پس از آن دیگر خبری از ببر در ایران نبود. «امیدجوان» در گفت‌وگو با امیر الهامی مدیر باغ وحش تهران، ضمن احوالپرسی از دو ببر «آمور» شرایط انتقال آنها از پایتخت به میانکاله را جویا شده است.

مجموعه مناسبتی «نون و ریحون» که قبل از پخش به عنوان یک «فانتزی اجتماعی» مطرح بود، پس از نمایش خود را در قالب یک اثر انتقادی نمایان ساخت به گونه‌ای که در بازپخش، کار با ممیزی به نمایش در می‌آید. «نون و ریحون» داستان 5 جوانی است که تصمیم می‌گیرند، ازدواج نکنند اما در همین فضا، مسایل روز سیاسی و اجتماعی مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد. «امیدجوان» در گفت‌وگو با رضا داودنژاد بازیگر نقش «حامد» به بررسی این مجموعه که از آن به عنوان یک اثر «تین ایجری» یاد می‌شود پرداخته است.

در انگلستان، وقتی رهبر حزب پیروز در انتخابات پارلمانی به نخست وزیری می‌رسد از او به عنوان مستاجر خانه شماره 10 خیابان «داونینگ» نیز یاد می‌شود. از این اصطلاح دو معنی در اذهان متبادر می‌شود. یکی سیاسی و استعاری است. به این معنی که تفاوت حکومت‌های دموکراتیک و مبتنی بر رای مردم و انتخابات با حکومت‌های بسته و متکی بر اراده‌های فردی را یادآور شوند و از قدرتمندترین مقام کشور به عنوان مستاجر خانه شماره 10 «داونینگ استریت» یاد می‌کنند که به این معنی است که قدرت باید دست به دست شود و یک نفر نباید برای همیشه در یک مسند باقی بماند.